გვანცა დელიბაშვილი



ოთხშაბათი
თებ272017

ფროდაქთ ფლეისმენთი და “ჩემი ცოლის დაქალები“

ფროდაქთ ფლეისმენთი და ჩემი ცოლის დაქალები

  1927 წელს გადაღებულ უილიამ ველმენის უხმო ფილმში სახელად Wings რამდენიმე წამით კადრი Hershley’s შოკოლადის ფილაზე ჩერდება, რომელსაც პილოტი გემრიელად შეექცევა – ეს ალბათ ფროდაქთ ფლეისმენთის ერთ-ერთი ყველაზე ძველი შემთხვევაა (თუ არ ჩავთვლით 1919 წლის 25 წუთიან კომედიას The Garage, მანქანის ზეთის სარეკლამო პოსტერით ერთ-ერთ კადრში). იყო დრო, როცა რეკლამას ველოდებოდი. უშუქო ოთხმოცდაათიანებში, როცა ყვითელ […]

დაწვრილებით...

ოთხშაბათი
ივნ272016

სიყვარული, მეგობრობა, ჭამა, ბიზნესი, მარუნ 5…

ჩვენ, ათას იმედგაცრუებაზე გადამხტარები

  ის, რაზეც ახლა უნდა ვისაუბრო, ჩემი და თქვენი ყოველდღიურობაა. ის ყველაფერშია – იქნება ეს სამსახური, დასვენება, მეგობრობა, ოჯახი, რწმენა, საყიდლები, სიყვარული, ჭამა, სექსი, სწავლა, კინო, თეატრი, ბიზნესი, „მარუნ 5“ თუ სხვა. საუბარია იმედებსა და მოლოდინებზე, რომლებიც ხან ამართლებენ, ხან არა. იმედი ხშირად გამცრუებია, მოლოდინი არ გამართლებულა, რაღაც, რასაც დიდხანს ველოდებოდი სულ სხვანაირად წასულა… ზოგადად, […]

დაწვრილებით...

ოთხშაბათი
მარ272016

რას არ ნახავ სპორტდარბაზში

რას არ ნახავ სპორტდარბაზში

გაცვეთილი ფრაზით უნდა დავიწყო პოსტი: რას არ ნახავ ცხოვრებაში… რასაც ვერც ცხოვრებაში ნახავ და ვერც ინტერნეტში, სპორტდარბაზში ნახავ. კაფეში, მეგობრებთან ერთად წასვლას, ყველაზე და ყველაფერზე ლაპარაკს, ნაცნობების ნახვას და „რაშვები“-ს თუ რამე ჩაანაცვლებდა არ მეგონა, მაგრამ რა არ ხდება… „დო“: კაფე იყო რიტუალი, რომელსაც ყოველდღიური თუ არა, ყოველმეორედღიური სახე ჰქონდა (აი, უკვე წარსულში ვლაპარაკობ). კაფეში […]

დაწვრილებით...

სამშაბათი
ნოე272015

ორი მთის იქით

ორი მთის იქით

  „ერთი ასეთი პოსტი მეც ხომ უნდა მქონდეს“ პრინციპით რაღაცნაირი გაპრანჭული პოსტი მინდოდა დამეწერა – მარკეტინგულ-პიარულ-პორომოუშენ მენეჯერული და ing-იანი სიტყვებით – თან ხაზს რომ უსვამ, რომ შენი საქმეც იცი, სხვისიც და მაგარი ტიპიც ხარ. დავიწყე და მშვენიერიც გამოდიოდა, მაგრამ მერე ჩემ თავზე ნერვები მომეშალა – ვის რას ვუმტკიცებ, ვის ვეტრაბახები, რას დავწერ ისეთს რაც არ […]

დაწვრილებით...

ხუთშაბათი
სექ272015

ფანტასტიკური რეალობა

9

  ჩემი პირველი წიგნი, რომელსაც მონადირე და თავგადასავლების მოყვარული მამაჩემის რჩევით ჯერ კიდევ ძალიან პატარა, კითხვის გასაუმჯობესებლად „ჩავუჯექი“, არც მეტი არც ნაკლები, ჟიულ ვერნის „80 000 კილომეტრი წყალქვეშ“ იყო. ძალიან დიდ ხანს ვკითხულობდი, წერა-კითხვა ახალი ნასწავლი მქონდა. არ მახსოვს ყველაფერი გავიგე თუ არა, მაგრამ რაღაც ძალიან მაგარი რომ იყო ვხვდებოდი და ამ წიგნით ხელში ფაქტობრივად […]

დაწვრილებით...

გვერდი 1 სულ 212

საუკეთესო სტატიები